Van den Muis en den Oren.
Afgelopen zondag hebben wij een innig verlies geleden...... onze arme Yoshi is heen gegaan. Yoshi was een mager scharminkel dat op stinken na niet veel toevoeging heeft gegeven aan ons bestaan.
Op dag 1 stond al vast dat meneer Muis niet wenste aangeraakt... gestreeld.... betutteld en besnuffeld te worden.
Een ferme beet maakte duidelijk dat van dat geneuzel niet aan de orde was bij meneer.
Dus hebben wij, de afgelopen tweeëneenhalf jaar trouw eens per week de kooi verschoond. Elke dag water, brood en muizenhapjes gevoerd, met als dank dat meneer Muis enorme scherpe luchten achterliet.
Een maand eerder stond ik met hem (Yoshi, meneer muis) bij de dierenarts om hem te helpen sterven. Hij had een enorm gezwel naast zijn oor.... het ding was groter dan het hele koppie bij elkaar. De dierenarts besloot echter anders.... voor 43 euro kreeg het beessie antibiotica en pijnstillers mee. Want, zo werd gezegd, hij kon nog best 2 maanden mee en hij was nog zo lekker actief.
Beteuterd stond ik, met een stuk lichtere portemonnee weer buiten. Met een héééééél vrolijk kind naast me, want ze vond het maar wat zielig dat haar geweldige muis (waar ze zelden aandacht aan besteedde) de pijp aan maarten zou geven.
Afijn, zondag heeft hij die pijp toch gerookt en is met een zucht uit de wereld gegaan. Mijn Nova heeft welgeteld 1 minuut gerouwd en ik...........
Ik heb stiekum........heel stiekum zodat niemand het zag een yes gebaar gemaakt met mijn arm (YES).
Niet voor het beessie hoor maar ik vond het maar helemaal niks dat beest.... (ssssst)
Hieronder Yoshi op de gevoelig plaat gezet met de Vtech camera van Nova door Nova.
Nog maar net bijgekomen van muis krijg ik vervolgens op dinsdag telefoon........
"hallo, met de juf van Nova... kan u Nova ophalen ze heeft erg pijn in haar oor"
Tuurlijk haal ik haar op er maak ook een afspraak bij de huisarts omdat ze inderdaad al een paar dagen klachten had aan dat oor.
Thuis gekomen kijk ik als bezorgde moeder toch zelf ook alvast even in dat oor..... is het rood? of dik? Of komt er gele troep uit?
Ik denk te zien dat er iets in het oor zit maar denk dat ik het wel mis zal hebben.
Vervolgens een half uur wachten bij onze huisarts (een lieverd hoor) en dan mogen we naar binnen.
Ik vertel mijn bevindingen en zeg dat er iets in lijkt te zitten.......
De huisarts begint direct een gerustellend praatje dat dat waarschijnlijk velletjes van het oor zijn en pakt haar oorkijklampje (of zo).
Verrek, er zit echt iets in dat oor..... wat is dat nu??
Met een pincet begint de doc te friemelen in mijn dochters oor die, geheel in de lijn der verwachting, bleek maar nerveus meewerkt.
Daar.... ik heb het.... een grote prop papier komt helemaal achter uit het oor van mijn teerbeminde.
Huh???? Hoe is dat daar nu gekomen?
Nova wist et niet.... zij was onschuldig... ik weet van niks.... haar vader heeft geen idee....
Hoe het daar is gekomen zal altijd een raadsel blijven... maar het is er uit.
Nova door buurmeisje gekiekt met haar Vtech. (tis ware kunst)
Wat het muisverhaal en de oren van Nova met elkaar te maken hebben weet ik niet maar ik kon niet kiezen wat te schrijven.....
Zie jij een verband.... ?
Tot een volgend heden. |